Duygularımızı ölümün uyandırdığını hiç fark ettiniz mi ? Bizden yeni ayrılmış dostlarımızı ne kadar çok severiz değil mi ? Saygı o zaman çok doğal olarak gelir, belki de tüm yaşamları boyunca bizden bekledikleri o saygı. Ama biliyor musunuz, neden ölülere karşı daha cömertiz ve dürüstüz ?
Nedeni basittir ! Onlara karşı bir yükümlülüğümüz yoktur. Özgür bırakır bizi onlar, zamanı istediğimiz gibi kullanabiliriz. Bizi belli bir şeye yükümlü kılarlarsa, belleğe yükümlü kılar onlar, bizimse belleğimiz zayıftır. Dostlarımızda sevdiğimiz, taze ölüdür , acılı ölü, heyecanımız , eninde sonunda kendimiz !