Sezer Akbaş
@Sezerakbs
Şu anda okuduğu kitap
BARIŞ!
BARIŞ
Çocuğun gördüğü düştür barış.
Ananın gördüğü düştür barış
Ağaçlar altında söylenen sevda sözleridir barış.
Akşam alacasında, gözlerinde ferah bir gülümseyişiyle
döner ya baba
elinde yemiş dolu bir sepet;
ve serinlesin diye su, pencere önüne konmuş toprak
bir testi gibi
ter damlalarıyla alnında…
Barış budur işte.
Evrenin yüzündeki yara izleri kapandığı zaman
ağaçlar dikildiğinde top mermilerinin açtığı çukurlara
yangının eritip tükettiği yüreklerde
ilk tomurcukları belirdiği zaman umudun,
ölüler rahatça uyuyabildiğinde,
kaygı duymaksızın artık,
Boşa akmadığını bilerek kanlarının.
Barış budur işte.
Barış sıcak yemeklerden tüten kokudur akşamda
yüreği korkuyla ürpermediğinde sokaktaki fren sesi
ve çalınan kapı arkadaşlar demek olduğunda sadece.
Barış açılan bir pencereden, ne zaman olursa olsun
gökyüzünün dolmasıdır içeriye;
gökyüzünün, tek bir yürek olan çanlarıyla
bayram günlerini çalan gözlerimizle
Barış budur işte.
Meyve veren ağacı taşlarlar.
Ağaç kitap okursa, yani Bozkır’da Ahlat ağacı kitap okursa, bu dürzüler onları dibinden keser.
• Barış, bir annenin gülümseyişinden başka bir şey değildir.
Demek şiirler de türküler gibidir. Dillerin sınırına kapanıp kalmaz. Aşar o sınırları.
“ Aydınlık dostlarının politikası yoktur; ama düşmanlarının vardır.”