İnsanlar "kötü" yü anlamak ister. Beyhude bir istektir. Kötülük gökkuşağı gibidir. Ne kadar yaklaşırsan o kadar uzaklaşır. Kötü anlaşılamadığı için kötüdür ya zaten!
Yazar bir şeye kendini kaptırmanın ne kadar önemli olduğuna, bunun ne kadar büyük bir keyif verdiğini vurgu yapıyordu. Buraya baksana yazar efendi, daha benim küçüklüğümde bile çocuk sadece bir şeye odaklanıyorsa yetişkinler bundan endişe duyardı, bu çocuk tek yönlü gelişecek diye
"Raylar son bulmuş ama bunu bilmeyen yük treninin hızla yola devam ettiğini düşünün. Ne olur? Rayların son bulduğu noktada tren ve yükler sürekli üst üste binecektir, öyle değil mi? Ortalık hallaç pamuğuna döner, değil mi? İşte sizin beyninizde meydana gelen durum bu."