Madem öyle dinle senden başka bana yardım edebilecek kimseyi tanımadığım için sana geldim.... Çünkü sen ötekilerin hepsinden daha iyisin, yani daha akıllısın, doğru karar verebilirsin... Anlıyor musun? Hiçbir şeye... Kimsenin, hiç kimsenin ne yardımına, ne ilgisine ihtiyacım var... Ben... Yapayalnızım... Neyse,yeter artık! Beni rahat bırakın!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
... ağır adımlarla yürüyen Aşkın beye
İş arkadaşı diğer bey
- hızlı yürüyorsun Aşkın abi dedi.
Başı önde dokulu başak misali cevaben
- yetiyor bu bana diye cevapladı
Sohbet bitmiş nokta konmuştu!!!
Yıllar Aşkın beyi yormuş omuzlarını çökertmişti.
Mesleğinin onuncu veyahut on beşinci yılında olan meslektaşı onunla gırgır geçmek istemiş, lakin o kendine has nazik üslubuyla onu susturmuştu....
Hem bu duygularda nereden çıkmıştı? Tam tersine, yüreği öylesine bomboştu ki, şu anda bu karakol odası polislerle değil de en sevdiği dostlarıyla dolu olsaydı bile herhalde onlara söyleyecek bir tek insanca söz bulamazdı. Yapayalnızlığın tek başına kalmışlığın sonsuz acılar veren karanlık duygularıyla doluvermişti birden yüreği.