Anna Karenina

Anna Karenina
İnsan umutsuzluktan umut yaratandır https://1000kitap.com/yazar/yasa r-kemal Mezarıma çiçek istemem, ışık saçan ellerin toprağıma dokunsun yeter. Yıkılışım da sevgim kadar büyüktür benim
İrkildim ve titizliğime lanet ettim... Yine gülebilmek için uğraştım... Ama onun neşesi uçup gitmişti... Ölmüştü...
Reklam
İnsanlar kendi yanlışlarını doğru zannederek size de dayatabilirler, akıl ayarlarınızın kurcalamasına izin vermeyin, aklın yolu birdir!!!
‘Lanet olası paran senin olsun, senden artık hiçbir şey istemiyorum’....
Ilık ama sağlam havayı içime çektikçe çektim, içimdeki dehşetin yerine yazıkların çeşitliliği karşısında duyduğum büyük şaşkınlık aldı ve her pencerenin ardından bir alın yazısının beklediğini her kapının bir yaşantıya açıldığını hissettim yine_gözlerimi yaşartacak kadar beni mutlu eden bir duyguydu bu; bu dünyanın çeşitliliği her yerdeydi ve böceklerin ateşli parıltıyla çürümeleri gibi enfesiz köşe bile önceden belirlenmiş olaylarla doluydu. O tiksindirici karşılaşma arzı uzakta kalmıştı; gerginliğim çözülmüş yerini yaşananları güzel bir düşe dönüştürmek isteyen tatlı bir yorgunluğu bırakmıştı.
Bakışlarımız bir an karşılaştı: gözlerinde tarifsiz utanç ve şiddetli öfke vardı. İşte bu köle bakışı içimdeki insan yanıma kardeş yanıma dokunmuştu.
Duygu/Düşünce
Reklam