İyi ki Varsın Eren
Bugün yine içimizde aynı sızı, aynı eksiklik… Henüz on beşinde, bir çocuğun gözlerindeki masumiyetle, bir kahramanın yüreğindeki cesareti taşıyordun. “Biri de çıkıp demiyor ki iyi ki varsın Eren” demiştin. Biz bugün bir kez daha söylüyoruz: İyi ki varsın Eren, iyi ki bu toprağın evladı oldun. Senin cesaretin, bizim için sıradan bir haber değildi. O gün Maçka’da, sen kendi gençliğini, hayallerini, oyunlarını bırakıp vatanın için koştun. Ve biz, o günden beri senin adını bir kahraman gibi anıyoruz. Ama en çok da yüreğimizin bir köşesinde, hiç büyümeyen o gülüşünle saklıyoruz seni. Biliyoruz ki senin gibi olanlar bu ülkenin sessiz dualarında yaşıyor. Biz unutsak bile rüzgar hatırlatır, yağmur fısıldar, yıldızlar söyler adını. Eren… Adını her andığımızda yüreğimiz burkuluyor. Ama bil ki senin varlığın, bize hem cesaret hem umut oldu. İyi ki varsın Eren. Seni hiç unutmayacağız. Ve belki de bir gün… Bu topraklara yeniden çocuk gülüşleri düşer, korkusuzca koşar ayaklar. Belki bir gün, gökyüzü bu kadar hüzün taşımaz. Ama o gün gelene kadar biz, seni rüzgârın uğultusunda, toprağın kokusunda, gökyüzünün mavisinde arayacağız… Ve her bulduğumuzda fısıldayacağız: İyi ki varsın Eren…