Osmanlı İmparatorluğu, bu sarmala girdikten sonra akla gelebilecek her türlü finansal buluşu denemişti. Kuşkusuz bunlar Osmanlı İmparatorluğu'nun kendi bulduğu yöntemler değildir. Bunları İstanbul'daki bankerler ve yabancı bankerler Osmanlı yönetimine tavsiye etmişti. Bu yöntemlerin bir bölümü, günümüz gelişmiş teknolojileriyle bile denenmesi mümkün olmayan yollardır. Örneğin Osmanlı İmparatorluğu vergi gelirlerini mültezimlere devretmişti. Bugün büyük bir buluş gibi takdim edilen yap-işlet-devret projelerini Osmanlı yönetimi bundan 150 yıl önce demiryollarını, tramvay yollarını yaptırmak için kullanmışti. Gelirlerin erken tahsilini sağlayan modelleri devreye sokmuştu. Ama bunların hiçbiri imparatorluğun mali bağımsızlığını geri almasına yetmediği gibi bağımsızlığın iyiden iyiye kaybında rol oynamıştı.
Cumhuriyet'i kuranlar, imparatorluğu batıran nedenlerin en başında mali bağımsızlığın kaybedilmesinin geldiğini gördükleri için çekilen birçok sıkıntıya karşın ülkeyi dış borçlanmaya sokmamaya özen göstermişlerdir.
Bir toplum, geçmişte çekilen acıları hatırlamaz, yapılan hataları değerlendiremezse aynı acıları çekmeye mahkûmdur. Tarihini doğru okumayan kuşaklar, gün gelir o tarihi başkalarından dinlemek zorunda kalırlar.