Her zaman bekleyecek biri ve ya birileri vardır, bazen umutlu bazen karamsar. Geçmişten ya da gelecekten. Belki gerçekten, belki hayalden. Yüreğimden kopmuş, şah damarımdan geçmiş ve sonsuzluğa gitmiş, hüzünlü ama bir geminin dönüşünü bekledim ben. Hala bekliyorum.
Anlatılan parçayı kafamda yavaş yavaş birleştirdim. Ortaya bu manzara çıktı. İnsanları yargılamak en kolayı, önemli olan anlayabilmek. Oysa insanlar birbirini anlamak yerine yargılamayı tercih ederler. Bu onlara kolay gelir, bunun nedeni korkuyor olmalarıdır. Ama hepsinin arkasında anlaşılmamış kendilerini ifade edememiş insanlar vardır.