Kızınca esip gürler öfkeni atarsın, kırılınca içine atıp ağlarsın. kızınca beş dakika sonra bile kızgınlığın geçer, kırılınca içinden atamazsın. kızınca bir özür yeter yatışmana, kırılınca gönlün alınmadan geçmez kırgınlığın. kızınca karşındakine zarar verirsin, kırılınca sen zarar görürsün.
Kızmak öfkedir, kırılmak hüzün...