Senin de bildiğin gibi toplumla neredeyse hiçbir diyaloğu bulunmayan yalnız bir insanım ve sağıma soluma, önümü ardıma, hayatımın ne tarafına bakarsam bakayım ‘görev’ denilecek düzeyde bir sorumluluğum yok.
Eskiden insanların önüne çıktığımda ve onlar bir şeyler sorduğunda ‘bilmiyorum’ demek utanç derecesinde mahçup ederdi beni. Son zamanlardaysa ‘bilmiyorum’ demek o kadar da utanılacak bir şey değilmiş gibi geliyor.