Unutma Bahçesi ; bir grup arkadaşın, insanlardan uzak olduğu bir doğada yaşam sürdürmeleri ile başlayan bir Edebî Roman. Krugu ve akış olarak bazı bölümlerinde zayıf olduğunu düşünüyorum ama bana kattığı, düşündürdüğü, hayatta nereye gidersek gidelim yaşadığımız şeylerin de hep gölgemiz ile birlikte bizimle geldiğini daha çok anladım, kısacası bu kitap bana unutmamanın daha iyi olduğunu öğretti. Bu arada Yazar ile tanışmamın ilk kitabı oldu. Latife Tekin'in diliyle anlaşabilmem için biraz çaba sarf etmem gerekiyor :) Son olarak da kitapta çok sevdiğim bir alıntıyı paylaşmak istiyorum;
"Hadi diyelim ki unutmayı becererek boşluğumuzu büyüttük,biz de hayal meyal olduk... Peki yaşanmış o
güzel anılar'a yazık olmaz mı bu arada?"