Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi farkedemezsen
Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme, müsterih ol;
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini.
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede,
Hatırla ki mahşer günüdür,
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.
_Cahit Sıtkı Tarancı_
Ne tuhaf bir yaşam bu!... Her yerde yabancı olmak, her ayrılışta, her yola çıkışta, sonunda, kendi yerine, yurduna varabileceği umudunu taşımak, garip bir iştir.
İnsanın kendi yeri, yurdu, neresi?
Bilge Karasu
"Kitap okuyarak, şiir okuyarak, şarkı dinleyerek veya bir fincan kahve içerek keyfi yerine gelen biri, kimse tarafından yenilmez; hayat bile onun karşısında kaybeder."
— Halil Cibran