Biraz soluk alıp kendine gelince intihar etmenin saçmalığını, kendini öldürmenin anlamsızlığını düşünmeye başladı. İnsana bir kereliğine verilen yaşam zorla nasıl alınırdı?
düşünmemek unutmak demek değilmiş." Aydınlık ve gölge nasıl yan yana ise, insanın kaderi de öyle, mutluluk ve acıyı beraber getiriyordu: Bir yanda kıvanç, bir yanda kaygı. Hayat dediğin böyleydi işte... Belki bu ormanlar, bu güzel hayaller yüzünden hayat bu kadar tatlıydı.