Bizim için dünyanın normale dönebileceğini hiç düşünemiyorum. “Savaştan sonra” diye laflar ediyorum ama sanki bir hayali şatodan söz ediyorum, yani hiçbir zaman gerçek olmayacak bir şeyden.
Sana saatlerce savaşın getirdiği acılardan söz edebilirim ama bu benim daha fazla üzülmeme neden oluyor. Olabildiğince sakin bir şekilde bu sıkıntıların bitmesini beklemekten başka yapabileceğimiz bir şey yok. Hem yahudiler hem de hıristiyanlar beklemedeler, bütün dünya bekliyor. Ve bir çoğunun beklediği tek şey, ölüm.
Ne yaparsam yapayım diğerlerini, gidenleri düşünmekten kendimi alamıyorum. Bir şeye güldüğüm zaman ürkerek hemen duruyor, neşemin utanç verici olduğunu düşünüyorum.