Rengin
@Sigmundyen
715 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ne kadar acı ki sadece sonuçlar üzerine konuşuyoruz.Peki durum bu raddeye nasıl gelebildi? Nerede kaçtı ipin ucu tam olarak, nerede vazgeçiyor mesela çocuklar kendi hayatından, ne zaman karar veriyor önüne geleni katletmeye…
Söylenecek çok şey var ama işe yaramıyor ne yazık ki.. Çocuklarının duygularından,öfkelerinden bir haber aileleri mi konuşalım.. Ya da zaten zarar vermek senin hakkın sen ne yaptıysan doğru yapmışsındır diyen,her daim yanında olmak algısını bambaşka yorumlamış, ortada “benim çocuğum” diye gezinen anlamsız ebeveynleri mi…Ekranlarda dönen mafya dizilerini mi..Nereden tutsak elimizde kalıyor. Şimdi biri bana söylesin ölenlerin aileleri bunu nasıl yorumlasın.Kim çocuklarını bu saatten sonra gönül rahatlığıyla gönderebilir okula yada hangi öğretmen endişesiz atabilir adımlarını okuluna.. Korkunun iliklerine kadar işlenmiş olduğu, travmaya maruz kalan çocuklardan söz etmiyorum bile..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İçim çok buruk ve üzüntü içerisindeyim.Öğrencisi tarafından öldüren öğretmene mi yanayım,akran zorbalığından öldürülenlere mi, sadece boşanmayı istemek yüzünden katledilenlere mi?..Tüm bunların temelinde aile içinde çökmüş olan bağlanma sorununa mı?..Çocuklar zihinsel temsilleri,değer yargılarını, doğru ve yanlışı,ahlaki yönleri aileden öğrenir.Günümüzde “gerçek bir aile” olma durumuna o kadar az rastlanılıyor ki toplum çöküşe sürükleniyor.Üzgünüm ülkenin ekonomik koşulları geçinmeye pek müsait değil ..Çocuk için anne figürü çok önemliyken eve geldiğinde gününü anlatacağı,duygularını paylaşacağı onu “o anda” anlayacak bir ebeveyni yok halihazırda.. Çocuk bu ihtiyacı, bağlanma boşluğunu ya sosyal mecralarla ya da akranlarla gidermeye çalışıyor. İkisi de gelişimi için yeterli değil..Çocuk değer yargılarıyla büyütülemediği için acımasız eylemlerde bulunabiliyor ya da onun acımasız olmasını doğru bulan destekleyen önce “ben” anlayışla büyüten ve her şeyi çocuğuna hak gören ebeveynlerle büyüyor. Sonra ne mi oluyor… Bilinçli bir şekilde çocuğunu büyüten, evlatlarına gözü gibi bakan ailelerin evlatları hiçbir suçu yokken katlediliyor.Bu bazen benden ayrılamazsınla olabiliyor ya da nasıl yan baktınlarla,ya da zorbalıkla.. bir sürü gerçekçe sığdırabilirken iyi insan olmaya çalışanlar sığdırılamıyor bu dünyaya… Neresinden tutsam bambaşka bir noksanlık düşüyor önüme.. Yaptırım yok,eğitim yok,aile yok.. O zaman sıradaki bültende ölen kim diye mi bakmalıyız…Çiçek bahçesi insanları bir vah vaha mı sığdıralım. Çok üzgünüm çok..
Pınar Gültekin
Toplumsal bozulmanın temelinde yetiştirme tarzının etkisini bu olayda bir kez daha görmüş oluyoruz. Çocuklarınıza güçlüyseniz herşeyin sahibi olursunuz algısını aşıladığınızdan o çocuklar büyüyünceye dek ve tabi yetişkinliğinde de ister fiziksel ister maddi bir güce sahip olması durumunda istediği her şeyi elde edeceğini bunun onun hakkı olduğu sanrısıyla büyüyorlar..Elde edemezse yok edebilir çünkü herhangi birseyin olmaması ihtimaliyle büyümemiş,kaybetmek nedir vazgeçmek nedir deneyimlememiş benim çocuğum herşeyi hakediyor algısı var ya bizi bitiren tam da o...Çocuklarınıza ne kadar iyi olursanız olun bazen birşeylerin istediğiniz gibi olamayabileceğini,bu durumda takınması gereken tavrı,sevmenin ne demek olduğunu,sevgiden geçen yolları,vazgeçmenin doğruluğunu lütfen öğretin çocuklarınız sizin için herşey olsun ama öğretemedikleriniz yüzünden birilerinin katili,işkencecisi,celladı olmasın!...