Aslınur Tüfekçi
@Sihirlikitaplarim
Hayal ettiğin kadardır her şey...
Çocuk Gelişimci
Lisans
İstanbul
17 Kasım 1997
101 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
#demren
VAY CANINA!
Ben nasıl bir kurguya ortak oldum? Fantastik ve Romantik türleri içeriğinde barındıran kurgu beni okumaya başladığım ilk andan itibaren içerisine çekti. Hangi yanından tutup sizlere anlatayım bilemiyorum. Her detayı mükemmeldi. Bir kurul ve bu kurula üye olan aileler vardı. Bu olayı da şöyle yüz sayfayı devirdikten sonra taşları yerine oturtarak farkettim. Gerçi kurul öylesine kurulmuş bir şey değildi. Varisler ve güçleri hakkında aralarda geçen satırlar fazlasıyla mükemmeldi. Geçmişten günümüze yaşanan olayların parça parça bizlere sunulmuş olması kurguda geçişleri ve olaylardan kopmadan okumaya devam etmemiz için resmen bizleri peşinden sürüklüyordu. Gamze’nin tam bir Drama Queen olduğunu söylemiş miydim? Canım karakterleri duygudan duyguya sürüklerken hiç yoruldu mu diye düşünüyorum. Yiğit ve Asel arasında geçen istisnasız tüm sahnelerde hem ağlama hem gülme potansiyeliniz olacak. Net bilgi. Kurgu bir kürenin dört ayrı parçaya bölünmesi ile başlıyordu. Bu dört parça Asel, Yiğit, Ars ve İlya’ya düşüyordu. Her birinin farklı bir özelliği vardı. Ama kitapta geçen olaylı bir sahnede Ars’ın güçlerini kullanış kısmı beni bir miktar ağlattı. Bunun dışında karakteri bol bir kurguydu. Sıkıcılıktan fazlasıyla uzak olduğunu söyleyebilirim. En sevdiğin karakter kim oldu diye soracak olursanız Aras diyeceğim. Spoiler vermeden sebebini anlatamıyorum ama büyümüşte küçülmüş derler ya Bir bakmışsınız 5 yaşında çocuk, bir bakmışsınız 18 yaşında bir delikanlı… Değinmek istediğim son karakterler hikayelerinin dahil olması ile birlikte Naz ve Görkem olacak. Hikayelerini ayrıca okumak isterdim. Ama kitapta yeterince bilgi ile duygusallık verilmişti. Naz’ın mektupları beni ağlatan bir diğer kısım oldu. Ben sizleri meraklandıracak kısımlardan parçalar bırakıyorum.
Yiğit’e tüm bunları nasıl söyleyecekti! Asıl doğması gereken erkek bebek olmalıydı. Hepsi… Hepsi onun suçuydu! Buna engel olmalıydı…
"Beyler, siz oğlumu bir kere öldürdünüz ben ise sizi her gün öldüreceğim." dediğinde bir dudağı alayla kıvrılmıştı. Aklından neler geçiyordu kimse bilmiyordu. Herkesin hem fikir olduğu tek düşünce; bu adamın, kimsenin karşısına almak istemeyeceği bir adam olmasıydı…
"Beni iyi dinle! Sözümü tuttum o kadını, kardeşinden korudum. Şimdi sende bana verdiğin sözü tutacaksın. Ölmeyeceksin! Aras.. Aras'ın bir sonraki doğum gününde alacağın hediyeyi düşüneceğiz daha.”
•
"Seni son kez uyarıyorum kendi çocuklarımla başım yeterince belada. Bir de seninkiyle uğraşamam. O yüzden uyansan iyi edersin." dediği an güldüğü hâlde gözünden kayıp giden yasa engel olamadı.
•
"Sana söz, yanımda istediğin kadar nefret ettiğim o meyveyi yemene izin vereceğim. Hem... Daha baba olacaksın. O küçük veletlerin sana nasıl kan kusturduğunu görmem gerekiyor."
Reklam