Bir pazar sabahındayım,
Çayım demleniyor ocakta,
Hava tenime değdikçe üşüyorum,
Saçlarım darmadağın, perişan hâldeyim.
Üstelik sen bilirsin,
Gözlerimden yorgun bakışlar eksik olmaz,
Bâzen, dudaklarımla yarımından gülümserim ki,
Kalan yanlarımı sen tamamla.
Bir pazar sabahındayım,
İçimin güvercinleri ölüyor,
Kanatlarından katletmişler,
Ölüm sızıyor soluklarından,
Üstelik sen bilirsin,
Ben masada uzun oturmayı sevmem,
Bir bardak çay yeter bana,
Gerisini gözlerin doyurur.
Bir pazar sabahındayım sevgilim,
Odamın perdeleri uçuşuyor,
Rüzgar sert esiyor,
Derinden bir hasret getiriyor.
06/09/2025
Sinem Özdemir