Şiir Ceketli Adam

Şiir Ceketli Adam
@Siir_ceketli_adam
Gözlerimde Ki Pencerelerden Bakmak Yürek İster! İç Sesimin %100'ü Küfürle Dolu. S*ktir Etmek Varken, Nefret Etmekle Uğraşmayın Artık!
Yazar ~ Şair ~ Araştırmacı ~ Aktivist ~ Fotoğrafçı ~ Poetic Music Producer ~
Üniversite
Eskişehir
İstanbul
3277 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
- PERİŞAN -
Yaptığımız her çalışmanın temelinde şiir var. Şiir daha fazla insanın hayatında önemli bir rol oynamaktadır. Her kültür ve toplumun merkezinde yer alır, mutluluğun özüdür. Amacımız tüm şiirlere müzikle harmanlanmış kalıcı hayat verebilmektir. Şiir Ceketli Adam
Edebiyat
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
~ Manifest Trap Spoken Word Poetry ~
"Bazı vedalar camdan geçmez, candan geçer." Şiir Ceketli Adam Birçok yeni çalışma yaptık. Çalışmalarımız İnstagram: siirceketli_adam hesabında hayat buldu. İzlemek isterseniz beklerim. Sevgilerimle ✍️☕🎧🔥
1000Kitap
~ Sis Yolu ~
''Ben hız çağında yavaş yazanlardanım, çünkü bazı cümleler acele edilirse ölür. Ve ben ölü kelimelerle konuşmayı reddedenlerdenim.''
Edebiyat
~ Işık Az, Yön Doğru ~
Camdan içeri sızan ışık bazen yetmiyor; yetiyor sanılan şey, çoğu zaman sadece alışkanlık. Bu koridorda ayakta duruyorum. Duvarlar yorgun, zemin suskun. Ben kahvemi değil, zamanı yudumluyorum. Sol cebimde kalan şeyler var — adını koymadım; çünkü isimler çabuk eskir. Yazmak bir kaçış değil, bir yerden sonra bir direnme biçimi. Gürültüyü kulaklığa, kalabalığı cümlelerin dışına alıyorum. Her adımım ölçülü; çünkü acele edenler derinlik kaybeder. Burası terk edilmiş bir bina değil; fazlalıklarını bırakmış bir zihin. Kış dışarıda değil, iç disiplinimde. Işık az, ama yeterince doğru yerden geliyor. Gerisi zaten… gölgelerin işi. Dik Not: Acele, derinliğin en pahalı kaybıdır.✍️ Şiir Ceketli Adam
Edebiyat
- Merkezdeki Yokluk -
Poem: Şiir Ceketli Adam Merkezde bir yokluk var. Ne terk ettiğin biri, ne de kaybettiğin bir zaman… Adını koyamadığın bir eksik. Kalabalıkların ortasında yalnız kalmanın sesi bu. Yağmur düşüyor, şehir parlıyor ama içimde hiçbir ışık yanmıyor. Ben yürümüyorum bu sokakta, içimdeki boşluk beni taşıyor. Bu bir klip değil. Bu, sustuğun her anın yüzeye çıkışı. Merkezdeki Yokluk. Özel Teşekkür Bu yol sessizdi, karanlık derindi. Ama düşmedim. Çünkü karanlıkta bile elini çekmeyen iki kalp vardı. Melike Melis ve B.K.K’ye… Varlığınız, bu hikâyenin düşmeyen yeridir. Şiir Ceketli Adam
Edebiyat