Yalnızlığa o kadar alışmış olsa da kalbim,
aklımda şu an sadece sen varsın sevgilim.
Kar yağarken dışarıda seni yazıyorum bir kâğıda,
hayalimde tek sen; keşke yanına gelebilsem.
Reklam
Yaşanmış ve bitmiş yaşamın acıları,
yaşanamayıp rüyaları süsleyen anıları.
Ne garip; insan sevilmek ister, sevmekten acizdir.
Güzel hayaller kurup düşmanca yaşar.
Biz olasılıkları sevdik, birbirimizi değil.
İçimizde birini oluşturup buna aşk dedik.
Gözlerimiz birbirine dahi değmezken, bu bir hayaldi.
Biz en çok, yan yana gelmeyecek birilerini sevdik.
Bazen olmaz; çabalasan da, olmasını istesen de.
Çok seversin, beklenen gelmez.
Çok çalışırsın, emeğin karşılığı oradan gelmez.
Bazen de olanlar, olmayanların eseridir;
insan bunu unutmaz.
Düşünüp durursun;
yapılanlar gerçekten hak edilmiş miydi?
Sevip ama sevildiğini zannetmek ağır gelir insana.
Onca seçenek arasında yalnızca ona inanmak…
Ve sonunda, soğuk toprağın altında
sıcak hayallerinle yaşayan
bir tek sen kalırsın.
Reklam