"Biz baştan kaybedilmiş davalara sadık kaldık hep, dedi profesör. Başarı, bizim için, zekânın ve hayalgücünün ölümü anlamına geliyor. Hiçbir zaman galiplere sadık olmadık. Hizmet ettik onlara."
Reklam
"Vay ağzına burnuna! coştunuz be diyalektikte!"
"Başlatmayın şimdi ağzınızdan burnunuzdan!... ne alakası var! ne diyalektiği! yok diyalektik falan! metroda aklıma geldi bunlar! diyalektik ne arar lan metroda!"
"Ne geçti peki elime, vurdular damgayı "katilmişim", Fransız diline tecavüz eden serserinin tekiymişim, ibne bile olamadık be, serseriymişiz anca, 1932'den beri hüküm giymeyi bile becerememişiz toplum düzenine muhalefetten!... gidin sorun istediğiniz kitapçıya, dükkânlarında, ne dükkânı be ne dükkânı, depolarında bile bir tanecik Yolculuk nüshası tutmamaya yemin etmişler! kapıya kilit vurmayı yeğliyor adamlar! eh biz de boş durmadık tabii 1932'den bu yana, layıkıyla vurduk dibe, tecavüzcülüğümüz kesmedi, üstüne bir de hain olduk, kesmedi soykırımcı olduk, kesmedi öcü olduk... adını bile anmayacaksın benim gibisinin! .. ha ama soyup soğana çevirmek serbest tabii! eline sağlık soyanın! dımdızlak bırakacaksın bunun gibisini ortada! ismi var cismi yok, daha hala vızıldanıp duruyor! cigeri beş para etmez herif yaşıyor mu ki lan şu dünyada!"
"Senin neye benzediğinden haberin var mı Ferdinand? kafayı mı yedin sen? bir de televizyona çıksaydın bari?... şu surata bir bak! şu sese bir bak! sesini duymadın mı hiç sen?... hiç dönüp bir bakmadın mı aynaya? şu şekline şemailine hiç bakmadın mı sen?"
"Şimdi neticede, şöyle bir bakın etrafınıza, bir yandan meteliğe kurşun atan yazarların sürüsüne bereket, öte yandan, köprü altına düşmüş bir tanecik yayıncıya rastlarsanız hayret..."
Reklam