İnsanoğlu böyle bir canlı mıydı gerçekten? Sahip olduğunun düşmanı, hayalindekinin kölesi miydi hep?
Sevdiği insan, kendisini sevene kadar mıydı yoğunluğu, sonra gardı mı düşüyor, nabzı mı sabitleniyordu?
Çünkü kalmak isteyen cehennem ateşinde yanmayı sever de gitmek isteyen cennet çiçeklerini bile sevmezdi.
Çünkü kalmak sevmenin göbek adı, gitmek ise sevmemenin gerçek adıydı bilirdim.