Özlem
@Simeranya213
"Ne zaman okumak için elime bir kitap alsam tüm sıkıntılarım birazdan sona erecekmiş gibi gelir."
Öğretmen
746 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hiç duygusal değilimdir ben : )))) Ağlamıyorum gözüme toz kaçtı.
Cengiz Aytmatov doğa ve hayvanlarla kurmuş olduğu duygudaşlığı sarsıcı bir şekilde okura aktarabilen bir yazar.
Hangi kitabını ağlamadan okudum bilemiyorum. Hep mi duygusal dönemime denk geliyor anlamadım ki! :((
Elveda Gülsarı hassas kalplerin dikkatli okuması gereken bir kitap. Zira bu durum naif kalpli insanları üzüntü ve kedere bir müddet sürükleyebilir. ( yan etkisi)
Ah Gülsarı, Ah Tanabay! Ülkümüz neydi sonumuz ne oldu. Bir yanda özgürlüğümüz bir yanda esarete mahkum edilişimiz ve bu uğurda katlanmak zorunda olduğumuz başedilemez acılar.
Elveda Gülsarı bir romandan, bir kitaptan daha öte bir şey yaşamın içinden bir parça. Olayları dışarıdan izlemek, yaşananlara müdahele etme isteği; ama edememek, Gülsarı ve Tanabay'la birlikte acı çekmek, ağlamak, kızmak, sevmek, isyan etmek gibi duygu seli içinde kaybolmak ve sonunda, kitabın son sayfasını kapattıktan sonra hüngür hüngür ağlamayı göze alabiliyorsanız okuyun derim sevgili okuyucular.
Reklam
Kitap, 783 sayfadan oluşmakla birlikte okuması zor diyemem.. Bazıları kitapta Enver Paşa'nın övüldüğüne yönelik çıkarımlarda bulunmuş bence yanlış bir çıkarım çünkü; aksine Enver Paşa'nın gerek toplumsal,siyasi gerekse bölgenin şartlarını değerlendirmeden girişmiş olduğu mücadelenin nasıl hayalkırıklığına neden olduğunu apaçık ortaya koyabilmekte... Belki de yerici olduğunu bile söyleyebiliriz. Ancak orta halli bir aileden gelen Enver Paşa'nın vatansever kişiliği, devleti ve milleti için yaptıkları sonu hüsranla bitse de bu uğurda vermiş olduğu mücadeleyi gözler önüne de seriyor. Aslında okurken insan hüzünlenmeden geçemiyor...
Kitapta Enver Paşa'nın ailesinden alınan mektuplara fazlasıyla yer verilmiş, ayrıca Enver Paşa'nın resim yeteneğini de ortaya koyan birçok çizim de kitabın sonunda görmekteyiz..
Evet bence bir tarih kitabı Enver Paşa'yı bilmek tanımak isteyenlerin okuması gereken derin araştırmalarla ortaya konulmuş bir inceleme, tavsiye olunur....
#arkakapak
"Göğümüzün kirletildiği, gözümüzün görebildiği yerlerin gökdelenlerle kuşatıldığı bir çağda, Galip Çağ'ın öyküleriyle 'çocukluğunuza' kaçacaksınız.
Dev apartmanlarda artık kimsenin birbirini tanımadığı bir dönemde, hâlâ buram buram tüten 'sımsıcak komşuluğu' hatırlayacak; sevinçlerin 'birlikte' yaşandığı, acıların 'birlikte' bal eylendiği o günleri özleyeceksiniz 'Komşu Kapısı'nda.
Galip Çağ bir Rumeli öykücüsü; bu kitapta iliklerinize kadar Rumeli'nin hüznünü, hicranını, havasını yaşayabileceğinizi söyleyebilirim."
Ben pek inceleme yazmayı beceremem. Tam ifade edememekten, yazara ve kitaba haksızlık etmekten korkarım.. O yüzden arka kapak yazısını paylaşmayı tercih ederim hep..
Söyleyebileceğim: Kale Arkası bir öykü kitabı olmasının yanında bizi çocukluğumuza götüren, samimi ve buram buram ekmek kokan bir kitap..
-arkakapak-
"Kale Arkası, Galip Çağ'ın ikinci öykü kitabı. İlk kitabı Komşu Kapısı'nda çocukluk ülkesinin sokaklarında dolaşan Çağ, bu kitabında evlerin içine bakıyor, insanların yüzüne ve bir ırmak gibi akışına zamanın... Sanki bir şeyi arar gibi, tam bulmuşken tekrar yitirir gibi...
Bir başka Adalı yazar, Sait Faik'in yolundan mı gidiyor Çağ? Dilin o patika yolundan... Yazmasa deli olmayacak belki ama yine de tutup kalemi öpecek bir hikaye kahramanı gibi...
Maçı kale arkasından seyreden çocuklar gibi seyrediyor Çağ hayatı; öyle hüzünlü, öyle umutlu, öyle içten... Çocuk gibi...
Tevazu dolu, usulca akan, sadelik dolu öyküler. İnsan sıcaklığı, aile, geçmiş özlemi, sadakat, mizah, samimiyet... Bir kalp haritası... Kitabı okuduktan sonra dudaklarınızda asılı kalan tebessümü, kirpiklerinizde asılı kalan gözyaşını bir aynaya emanet eder gibi...
Galip Çağ, kaleyi değil, kalenin arkasını savunuyor; kendi yanağından öper gibi... Gerisi hikaye..."
Bozkır, Kuş ve Balık romanını okurken de duygulanmıştım, şimdi de her an akmayı bekleyen gözyaşlarım direniyor Yeşim Monus'un Çivit Mavisi kitabını okurken..
Her biri ayrı ayrı kalp sızlatan kısa hikayelerden oluşuyor kitap. Asıl güzel olanı; yazar hikayelerini bize ulaştırırken samimi, içten ve okuyanı sarıp sarmalayan akıcı bir dil kullanmış olması..
"Ayrıca yazarın 1 kızı, 2 kedisi,( 32 tavuğu ve saysız sincabı) bulunmaktadır. Rivayet odur ki, hikayelerini örgü örerken kurgulamaktadır." diye de bir tanıtımı mevcut... bu da kayda geçecek bir özellik..
Halihazırda 2 kitabı bulunan yazarın, okuyucusu olarak yeni kitap yazdığında da hiç tereddüt etmeden alıp okuyacağımı da bildiririm
Reklam