Önceden biri bana bir kötülük yaptığında, haksızlığa uğradığımda günlerce ağlar üzülür, “ bunu bana nasıl yapar “ der mutsuzluk içinde, günlerce debelenir dururdum. Şimdi ise ailesinin yetiştiremediği kendinin geliştiremediği birinden her şey beklenir diyip, erkenden gerçeği gösteren yaradana şükretme moduna geçiyorum. Belki de olgunlaşmayla gelen bu özeliğe bayılıyorum😊 Ve maalesef görüyorum ki “ bunu bana nasıl yapar” dediğim kişiler bunu tek bana yapmıyor. Ve bu kötülüklerin de psikolojik nedenlerle desteklenmesini kabul etmiyorum artık. Kötü salt kötüdür, bana da sana da ona da.. Sadece kime, ne zaman yaptığı değişkendir.