Bugün bir arkadaşım benimle tanıştıktan sonra hayatının bereketinin arttığını söyledi çok hoşuma gitti ve bunu farklı şekillerde de ilk söyleyen kişi değildi. Birinin hayatındaki varlığım ve yokluğumun özeti şudur; bereketimi alır O’na giderim, bereketimi alır O’ndan giderim.
Travmaların gerçekten de inanılmaz bir hafızası var, belki de keşke olmasa ama var.. Dün arkadaşımla otururken,“ 2 gündür kötüyüm ama nedenini bilmiyorum. Uyuyamıyorum, uykuya dalar gibi olduğumda düşer gibi irkilip uyanıyorum, gündüzleri vücudum kaskatı kendimi sıkmaktan, ıssız bir yere gidip sadece haykırmak istiyorum” dedim. Gün içinde başka bir şey için tarihe baktım
8 Nisandı..
Nisan’ı 8’den 9’a bağlayan o en uzun gece..
Sonunda görüyor, hissediyorum; hayatımın alnıma yazılmış amacına nüfuz ediyorum. Huzurluyum. Başkalarının oynayacak daha yüksek rolleri olabilir,
İnanıyorum ki bu bilge ve kutlu ruh halim devam
edecekti.