Senin mutluluğun, maskesini çıkarmış elemindir.
Ve gözyaşlarınla doludur, kahkahalarının yükseldiği kuyu.
Varlığını ne kadar derin kazarsa elem, o kadar çok mutlulukla dolarsın.
Çünkü pişirirsen ekmeği kayıtsızlığınla, acır tadı, insanlar yer ama doymazlar.
Kinle ezersen üzümü, kinin zehirler şarabı.
Ve melekler gibi söyler ama sevmezsen şarkıyı, boğarsın gündüzün ve gecenin seslerini.