aslında, bir varmış bir yokmuş isimli bir masal, bir yanılsama. mevlevi dervişi gibi dönen bu Dünya. kalanların gidenlere yaktığı bir ağıt.
çıkmaz bir sokak, tanrısal bir yontudan iki metrelik kuytuya.
aslında tek parça görünsek de
paramparçayız. kuru yapraklar gibi savrulmuşuz dört bir yana.
sarılmışız umudun ipine sımsıkı.
çoluk çocuk ekmek davası peşinde. sırtımızı dayamışız gurbet duvarına.
fakir fukarayı gözetme,
annemin boynuma taktığı bir muska. tüm susmaklar namluya sürülmüş kurşun misali bekleşir dilimin ucunda. açmadı güller. bir türlü gelmeyen bahar sorguda.
-Biz ki dünya yalanına kanmış fanileriz sonsuz uykuda.-
.
-İnsan yanılandır, yanıltandır.-
bir sevse
bütün acılarım geçecekmiş gibi sanki
.
sevmezse de canı sağ olsun
ben ikimizin yerine de severim
dağlar kadar yüreğim
ben bütün acıları çekerim