Ne tuhaf şey yaşamak
Ne tuhaf her tarafım
Titreye titreye titreye
Ne tuhaf ölüyorum
Tuhafiye dükkânıyım sanki
Tuhaf bir aşk kalmış içimde
Gözüm arkama tuhaf bakacak
Yalnızlık öylesine bir çizgidir
İki nokta arasında kestirme
Kahveyle ev
Ayakların seni yürür
Sen ayaklarını yürürsün...
Bağrına bir sancı yapışır
Düşersin yere, kaldırırlar
Bakarsın yüzlerine,insanlar!..
Demek ki sen hâlâ aşıksın!..
Kendime değil elbet...
