Ebrar

Eğer tamamen kör olmanıza sadece 6 ayınız kalmış olsaydı ne yapardınız? Son kez yapmak istediklerinizden bir liste mi oluştururdunuz, Sevdiklerinizin yüzüne son defalar olduğunu bilerek doya doya bakar mıydınız, Yoksa bir daha göremeyeceğinizi bildiğiniz gökyüzünü, bulutları, yıldızları, camın önünden kalkmadan saatlerce seyreder miydiniz? Sevdiğinizin gözlerine doya doya bakıp, çok sevdiğiniz kedinize gözlerinizi kırparak seni seviyorum mu derdiniz? Doğaya kaçıp, ağaçları çiçekleri dağları taşları izleyerek mi geçirmek isterdiniz bu zamanınızı? Ya da izleyebileceğiniz kadar film dizi izleyerek mi? Yoksa, az bir zaman sonra kör olacağınız düşüncesi ile günlerinizi korku ve henüz gelmemiş olan karanlık içinde mi geçirirdiniz? Sanırım bu durum karşısında hepimiz için farklı sorular, farklı cevaplar var… “Kiraz Ağacı ile Aramızdaki mesafe” Henüz 10 yaşında olan Mafalda’nın hastalığı yüzünden çok yakın zamanda tamamen kör olacağın öğrenmesi ve görme yetisini kaybedene kadarki zamanını nasıl geçirdiği neler hissettiğini anlatan, çocuklar kadar biz yetişkinlere de hitap edebileceğini düşündüğüm, sakin, akıcı sevimli bir kitap. Merak edenleri okumaya bekliyorum ☺️ “Korkarak yaşamak, yaşamak değildir Mafalda.”
Reklam
Görüyorum ki kuvvetli olmak için kendini sıkıyor, nefesini kesik kesik alıp sonra upuzun veriyorsun. Halbuki insan zayıflıklarına izin vermeli biraz, öylesine kuvvetlere gerek yok dünyada, o kadar kuvvet sığmıyor hayata.
Acı vardı, ben ne yapabilirdim? Yazabilirdim.
Okumak, inişler ve çıkışlarla dolu yaşamımda değişmez bir keyif ve avuntu kaynağı olmuştur, öyle olmaya da devam edecek. Göründüğü kadarıyla hiç kimsenin güvenemeyeceği kadar hızlı değişen bir dünyada her zaman güvenebileceğim tek şey o.