“İhtimaller üst üstüne biniyor, duygularım bir kördüğüme dönüşüyordu. Paul Markov’u sevmemin, ondan şüphe duymamın ve onu kaybetmemin binlerce yolu vardı ve hepsini yeni yeni keşfetmeye başlamışım gibi hissediyordum.”
“Sen benim Marguerite’im değilsin. Ama diğer yandan osun. Paylaştığınız temel şey, ruhunuz; benim sevdiğim.” Paul’un gülümsemesi hiç olmadığı kadar hüzünlü ve güzeldi. “Seni her biçimde, her dünyada, her geçmişle severdim. Bundan hiç şüphen olmasın.”