Eğer Kleist inancını ya da tutkusunu kaybetmişse her şeyini kaybetmiş demektir: Çünkü onun tragedyası ve büyüklüğü, kendini her zaman tümüyle eksiksiz bir biçime, bir duyguya sürüklemesi ve asla geri dönüş yolunu bulamaması, hiçbir zaman patlamaktan ve parçalanmaktan başka bir çare bulamamasıdır.