Dünyadaki bağımsızlıktır o, dünyanın bağımsızlığı değil. Çünkü bağımsızlık her zaman sadece bireyin içinde var olur, kişinin içinde; onu kitlelerle çoğaltmak imkansızdır, o kitaplardan ve eğitimden doğup büyümez: "Kahraman dönemler yoktur, kahraman insanlar vardır." Onu dünyanın ortasına ve her zaman sadece kendisi için diken bireydir.
bütün uçurumdan aşağı bakanların sesinde öteki taraftan gelen bir dilin orfik, karanlık, gizemli tonu vardır, sadece zihnimizin korkuyla sezdiği, ama aklımızın artık kavrayamadığı bir tondur bu; ama Nietzsche'ninki bir sarhoşluğun orta yerinde parlayan elmas kadar berraktır, sözleri sarhoşluğun bütün ateşlerinde bile kırılmaz sertliğini ve keskinliğini korur.