"Evet, cehennemdesin, yanıyorsun".
Yanmayan bir adamı yakabilmek için şimdiden yandığına inandırmak gerekiyordu. Yanmak şeytan ve şeytanlaşmış olanların, yakmak ise Tanrı'nın işiydi. Herkes üzerine düşen görevi memnuniyetle yaptı.
Cehennemin ötesindeki diyarlarda istenmiyordu. O da, aşabileceği duvarları tırmanmaya yeltenmeden yanmayı seçti.
İnsan, güvende olabilmek için, hiçbir yasaya bağlı kalmadan zorbalık etme iradesinden vazgeçmiştir. Bu, doğanın dağınık çocuklarının bir araya gelmelerinin ilk adımıdır.
Yani, basit bir deyişyle, insan ölmemek için, öldürmekten vazgeçmiştir.