Bilinçsizlik bir vatan, bilinç bir sürgün.
- Cioran.
Gorilin gözlerinin ifade ettiği yeis.
Hüzünlü bir memeli.
Bu bakışın soyundan geliyorum.
- Cioran.
Yapay olan artık üzücü bile değildir; beklentileri silmiştir.
Bilinçli hayatların çoğunu meşgul eden bu konuşma gölgelerini duyunca üstüme bulantıyla karışık bir sıkıntı çöker, örümceklerin dünyasına sürülmüş gibi daralırım; komşuların beni binadaki öbür kiracılarla bir tutmasının kaderim olduğunun farkına varırım ansızın. Sefil bir avlu olan hayatımda biriken herkesin pisliklerini iğrenerek seyrederim.