Însanoğlu intihar etmişti. Kendine hedef olarak kararlılıkla rahatı ve kolayi, düstur olarak da güvenli ve istikrarlı dengeli bir toplumu seçmis ve muradına ermisti - ama sonunda gele gele bu duruma gelmisti iste. Hayat ve mülkiyet bir zamanlar nerdeyse tam bir güvenliğe erişmiş olsa gerekti. Zenginlerin serveti ve rahati, emekçilerin de hayatı ve isi güven altina alinmıstı. Bu kusursuz dünyada hiç kuşku yok ki işsizlik diye bir sorun olmadığ gibi çözülmemiş hiçbir toplumsal sorun da kalmamıştı. Ardından büvük bir huzur gelmisti.