“Kusursuz bir golü seyretmek gibi,ışığın yapraklardaki hışırtısı gibi, sokaktan geçen bir arabanın camının arkasından gelen bir müzik hecesi gibi. Her şeye rağmen böyle neşeli anları var hayatın.”
‘Seni seviyorum. Öylesine söylemiyorum,gerçekten. Gözleri doluyor Marianne’in, yumuyor gözlerini. Daha sonra hatırladığında dahi dayanamadığı kadar etkileyecek bu an onu. Şu an yaşıyorken bile farkında bunun. Kimsenin sevgisine değer olduğunu düşünmemişti Marianne. Ama şimdi yeni bir hayatı var, ilk anı da bu; Marianne üzerinden yıllar geçtikten sonra bile aynı şeyi düşünecek; Evet, o andı işte, hayatımın başladığı an o andı.”