‘Hemen gidecek misin? Kalsaydın.. Ölene kadar bekle.. Çok geçmeden ölürüm .. Hiç olmazsa gömersin. Hem ninen yalnız.. Kadınlar gömecekler. Pek erkek kalmadı.
Halletmesi gereken bir şey yoktu. Hiçbir şey kendiliğinden olmuyordu. Her şey bitti ve geçip gitti. Rengini kaybetti. Dipte son kalan kırıntılardı yere damlayanlar .
Ağustos 1096’dan itibaren Haçlılar birlikler halinde Kostantinopolis’e gelmeye başladılar. Haçlıların surdan içeri giren liderleri, muhteşem şehri gördükleri anda gözlerine inanamıyorlardı. Bu kent, kendi sefalet içindeki şehirlerine hiç benzemiyordu.