...güzel insanın eseri, onunla geçirdiğimiz güzel anlardır. Onun sesi, bakışı, konuşması, jest ve mimikleri, içimizdeki o güzel alanını genişletir ve aydınlatır.
Blaise Pascal'ın çok sevdiğim bir sözü var. Diyor ki: "İlahi hakikatler, zekadan kalbe değil, kalpten zekaya doğru giderler." Yani Tanrı'yı hisseden, kalptir.
Sevgi olmadan yol almada çok zorlanıyoruz. Gemilerimiz kayalara çarpıyor ve batıyor, yeni gemi yapıyoruz o da batıyor. Akıl ciddi sorular soruyor; fakat cevap veremiyor. Akılla bir yere kadar gelseniz de ötesine gidemiyorsunuz.
Günü avuçlarının içine al. Bu bence çok mühim bir prensip. Tasavvufta da buna ''ibnü'l vakt'' diyorlar, yani vaktin evladı olmak, an evladı olmak. Çünkü hayat uzun bir şimdiden ibaret.
Kierkegaard, ''İhtimal varsa umut vardır.'' diyor. ''İnşallah'' dediğimiz anda, anın doğurgan bir an olduğunu ve nice anlara gebe olduğunu ifade etmiş oluyoruz