Aristoteles, bir varlığın mutluluğunun onun doğasını gerçekleştirmesinde bulur. Atın mutluluğu koşmak, gözün mutluluğu görmektir. İnsanın ise doğası ve ayırt edici özelliği düşünen, akıllı bir hayvan olmasıdır. İnsanın mutluluğu da onun düşünmesinde yatar.