Hayatına giren insanların açtığı derin yaraların iziyle kaybolmuş olanlar geceleri uykuya değil, sessizliğin kollarında kendi yanlızlıklarına sığınırlardı...
Kitap okumak acıları unutturur, diyorlardı. Yaşadığın kötü günleri... İsterse dünya bir kütüphane olsun, yinede yaşadıklarının zerresini unutturacak tek bir sayfa bile bulamazsın.