Hayatımızı,hayatın içinde aldığımız kararları işte en çok çocukluk acılarımız şekillendirir. Bilinçdışı bir yandan o acılara çare alırken,bir yandan da o acıları bize tekrar tekrar yaşatmanın yollarını arar. Acıların tiryakisi olur çıkarız.
Ben hep derim,parayla,yatla,katla,ihtişamla insan mutlu olamaz. O yatlarda,katlarda sevgi varsa,güven varsa,paylaşım varsa ancak o zaman insanlar bunların içinde mutlu olurlar.