Kitap bilinmeyen bir yerde insanların bir anda görme yetisini kaybetmesiyle başlıyor. Okurken gerek noktalama işaretlerinin azlığı, gerekse uzun cümleler kullanması başta kitabı okumamda zorlanmama neden oldu ancak bu duruma alışınca bana göre fazla gereksiz olan betimleme ve detaylar dışında gayet akıcıydı. Kitap, aslında körlük üzerinden insanların içinde her zaman var olan bastırılmış duyguların, insanların karanlık yönlerinin zor şartlarda açığa çıkma durumunu gayet güzel anlatıyor. Gerçekleşen olayların ve insanların bunları yapabilecek potansiyelinin olması korkutucu geldi ancak bu hepimizin içinde olan bastırılmış duygular ve baktığımız zaman yazar bu gerçeğin oluşturduğu bu ütopik dünyada bir gün belli koşullarda ortaya çıkabileceğine dikkat çekmeye çalışıyor. Karakterlere isim vermemesi de yazarın bireylerden çok insanlığı anlatmak istediğini anlatıyor ve bu aslında sembolik yapıya dönüşüyor hepimizin kendinden birşeyler bulmamıza yardımcı oluyor . Genel olarak beğendim 2.kitabını da okumayı düşünüyorum ve filmini izleyeceğim okuyacaklara tavsiye ediyorum ,sevgiler