Pazar…
Düşünmek için güzel bir gün.
Gerekirse zihni susturmak için de…
İhtiyacın neyse, kendini ondan mahrum bırakma.
Bugün, kendine dönmenin günü olsun.
İç sesine yaklaşabildiğin bir sabah diliyorum,
günaydın 🌿
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İyi geceler yorgun kalp…
İyi geceler içinden çıkamadığın o dipsiz kuyu…
İyi geceler susmayan, dinmeyen yağmur…
Belki her şey olduğu gibi kalmayacak,
belki bu karanlık da bir sabaha varacak.
Şimdilik sadece dinlen…
İyi geceler 🌙
İlahi adalet var…
Kurulmuş bir düzen var.
Hiçbir şey sahipsiz değil.
Siz sadece izleyin.
Adaletli sabahlara uyanmak dileğiyle
İyi geceler 🌙
“Artık her şeyi yapmayı öğrenmem gerek…” diyen insan,
çoğu zaman birinin yokluğuyla baş başa kalmıştır.
Sırtını yasladığı dağ çekilmiştir altından.
Ve o soru…
“Hangi acı seni büyümek zorunda bıraktı?”
Cevabı çoğu zaman şudur:
Kimse gelmediğinde,
kimse anlamadığında,
ve insan kendi yarasına kendi merhem olmak zorunda kaldığında…
İşte orada büyür insan.
İstemeden.
Erken.
Sessizce.
Bitmeyen bir kış baharı daha da güzelleştirir mi bilmem…
Ama bildiğim bir şey var; kış insanı yoruyor.
İçine çöken soğuk, sadece havada kalmıyor.
Biraz kalpte, biraz zihinde birikiyor…
Belki de bu yüzden, en çok baharı hak ediyoruz.
Biraz güneş, biraz hafiflik, biraz yeniden başlamak…
Baharlı yarınlara…
İyi geceler 🌙