Herkesi seviyormuş gibi yaptığın,ancak sevgini ne olduğunu pek az kimsenin bildiği bir zamanda yaşıyoruz.Belki bütün zamanlar böyledi.
İmam Şafii'ye,
"O kadar insanla dostluk kurdum ki
Ellerim dolu saniyordum
Başıma bir bela geldiğinde
Kimseye açılmayan zamandan şiddeliydi Dostlarımın ihaneti"
Dedirten hangi duyguydu..?