Sitarə Vüsal
@Sitarevusal
Yaşamaq üçün yeni dünyalar lazım!
"İnsanların acıyan gözlerini üzerimde hissetmek bana göre değil.
- Çoğu insan bile bile kendini acındırır, dedi. Senin öyle birisi olmadığını iyi biliyor olmalılar.
Bu, bana acıdıkları gerçeğini değiştirmez ki. Birinin bana acıması düşüncesi deli ediyor beni. Biri bana acıyacağına beni öldürsün daha iyi. Bu daha büyük bir iyilik olmuş olur."
Reklam
"Tavanından siyaha dönmüş bir kan damlayan evin en küçük odasında, şeytanın benim için kemikleri bir araya getirip bağlayarak yaptığı oyuncakları oynayarak büyümüştüm. Yalan söylemeyi karşımdaki insana daha iyi hissettirebilmek için çabaladığım zamanlarda kendi kendime öğrenmiştim. Anneannemi dizimin daha az acıdığına inandırmakla başlamıştı yalanlarım, sonra dedeme Kıyastan korkmadığımı, onun bana oyunlar oynattığını söyleyerek yalanlarımın zeminini daha da karanlıklaştırmış, kendimi bir bataklığın içinde yüzmeye zorlamıştım. Zamanla ben büyümüştüm, benimle birlikte söylediğim yalanlar da büyümüştü.
Aslında çok yaralanmıştım.
Kimsenin göremeyeceği yerlerden çok kanamıştım."
"Kelimeler, bir yazarın dökemediği sessiz gözyaşlarıydı. Yalanlar, bir tiyatro oyuncusunun maskesinin arkasına sakladığı sessiz çığlıklarıydı. Renkler, bir ressamın paletine koyup, tuvalin üzerine bıraktığı sessiz izleriydi. Ve insan, en çok arkasına saklandığının önünde korkusuzca dikilirdi."
"Acılar böyledir. Acısı en az olan insan, acısının asla bitmeyeceğini düşünür, acısı çok olan insan ise yeni bir acı geldiğinde, o acının baskısıyla tüm acıları sineye çeker."
"Korkmuş da olabilir. İnsanları bilirsin, hiçbir suçu olmayan şeylerden tüm öfkelerini çıkarmayı severler. Ortada hiçbir şey yokken öylesine köpek taşlayan insanların arasında yaşıyoruz."
Reklam