Bir dəfə ayın çıxmadığı və tonqalların yandırılmadığı gecədə o, Santyaqoya dedi.
– Bax, mən xurma yeyirəm və deməli, başqa bir şeylə məşğul deyiləm. Gedirəmsə, deməli yalnız gedirəm, başqa heç nə etmirəm. Əgər döyüşmək lazım gələcəksə, onda başqa günlər kimi, həmin gün də ölmək üçün əlverişli olacaq.
Çünki mən nə keçmişdə, nə də gələcəkdə yox, indi də yaşayıram və məni yalnız bu an maraqlandırır. Əgər sən həmişə indidə qala bilsəydin, onda ən xoşbəxt adam olardın.