Şu an 19/08/2025 saat 23.57 ve ben artık sokak nöbetçileri kitabından nasıl ayrılacağımı bilmiyorum ailem gibi hissettiriyor sorsan hiç bi şey anlatamam ama yüzümdeki gülümsemeden bile ne kadar sevdiğim belli olur hepsi ailem gibi hissettiriyor bu kitap beni çok içine çekiyor öyle ki kaç gündür bilmiyorum ama yanlış değilsem 10 gündür sokak nöbetçilerini okuyorum ama sanki bir saattir okuyormuşum gibi ben nasıl anlatırım bilmiyorum ama ayrılmak istemiyorum insan ailesinden zaten nasıl ayrılır ki...
Şu an 24/08/2025 18.48 di 49 oldu sokak nöbetçileri bitti bitirmemek icin çok çabaladım ama sonunda bitirmek zorunda kaldım ve her sokak nöbetçisine bir notum var sevgili Bartu bana en çok yalnızlığın yitirmişliğin yolun sonunda olsan bile içinde sevgi barındırabileceğimi sen öğrettin sevgili lâl sessizliğin bile bir ses olduğunu sen öğrettin sevgili Mutlu renkleri sevmemi ve her daim ne olursa olsun mutlu olmayı sen öğrettin sevgili Işık sen imkansızlığın içinde bile bana hayal kurmayı öğrettin sevgili Yankı her şeyi içinde yaşayıp sürekli ölümü isteyip aile tarafından istenmeyen sen beni bana çok anlattın sevgili koza bütün sevgisizliğe ve kötülüğe rağmen hala sevip iyi bir insan olmayı öğrettin sevgili helin sen o kadar bendin ki en başlarda aldığın kararlar bana sinir krizi geçirtse bile biraz düşününce benim de aynı şeyi yapıp tıpkı senin gibi pişmanlık yaşayacağımı fark ettim geçmişimiz bile o kadar benziyor ki artık kendimi nasıl anlatırım bilmiyorum o kadar bensin ki o kadar benimsedim ki seni ama sen sonda mutlu oldun benim ki ise hala ne olacağı belli belirsiz ama senin gibi bi sonu çok isterim bende senin gibi mutlu bi sonu isterim hayatımın sonuna kadar yaşatacağım sokak nöbetçileri sevgiyle kalın en azından imkansızlıkların içinde bile mutlu olmayı