İnsanlara karşı, korkudan titrerken yine insan olarak ne söylediğime ve ne yaptığıma dair atomlarıma kadar en ufak bir güvenin bile olmadığından, sahip olduğum tüm ızdırabı, göğsümün içindeki ufak bir kutuya saklayıp, bu kaderin ve öfkenin ne pahasına olursa olsun açığa çıkmasına izin vermeden masum ve iyimser bir karaktere bürünerek tam anlamıyla bir soytarıya dönüşmüştüm.