Kimseye yük olmadım ki ben;
Çocukken öğrendim yüreğimi,
ayakkabılarımı elime alıp da yürümesini.
Özledik, üzüldük, yıprandık ama
soranlara; akşam biraz geç yattım ondan
böyleyim dedik.
Geceleri yatağa uzanır ama uyuyamazdım.
Nefret edecek bir sürü şey gelirdi aklıma,
ama sonunda yine kendimden nefret ederdim.
Geceleri düşünmekten gündüzleri başım ağrırdı.
Önümde çıkmaz sokak ve dar kaldırım.
Üşüyorum, beni bugün buradan aldırın
Durduramıyorum kafamın içindeki sesi
Nerede kaldı beni alacak olan ölüm perisi ?
Ölsün zaten yok hayatta başarısı.
Geçmek bilmeyen bir baş ağrısı..
Darısı size sevinebilirsiniz artık
Göremiyorum önümü anne çok karanlık.
Fazla bile yaşadım kendi kararıma.
Vakit geldi şimdi çıksak yetişiriz anca
Gözümü bağladılar elime taktılar kanca
Beni görse gülerdi şu halime küçük bir karınca.