Her şeyi bıraktım ardımda
Sevgimi, gururumu, yanan hanemi,
Ailemi, eski dostlarımı…
Yolun sonundaki ışığa değil,
Senin gölgene geldim, dostum.
Bir adımda bin yıl eskidim,
Bir adımda yeniden doğdum.
Elimde ne hırs kaldı, ne öfke,
Bir tek içimde kalan o eski güven.
İşte onunla geldim, dostum.
Seninle konuşurken
Sözlerim değil, kalbim yürür yanına.
Çünkü sen bilirsin,
Dostluk dediğin şey
En derin yaraya merhem olan sessizliktir.
Sevgiden önceydik biz,
Aynı rüzgâra yüzümüzü dönen iki dal gibi.
Şimdi fırtına da olsa,
Yanındayım
Ne sevgim, ne gururum
Hiçbiri önünde değil artık
Sadece ben varım, dostun olarak.
Ve bil ki,
Bu yolun sonunda bir yalnızlık varsa,
Onu bile seninle paylaşırım.
Çünkü ben,