laluna
@Slaluna
Puan vermedi·510 syf.·
Beğendi
·12 günde okudu
·2023 9. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çocukluğumuzun boyutları ölçüsüzce büyüktür. Uçsuz bucaksız sandığımız bir alan, büyüdükten sonra bir de bakarız ki avuç içi kadar.
Ne zaman başkalarının uğradığı büyük haksızlıklardan tedirgin olsam, büyük adam olma isteği gelirdi içimden. Öyle büyük, öyle büyük bir adam olacağım ki bütün bu haksızlıkları kaldıracağım. O kadar da çok haksızlıklar var ki, bu kadar büyük haksızlıkları ortadan kaldırmak için isteristemez çok büyük adam olmam gerekiyordu.
Bana dövüşmesini öğretenler, salık verenler, kavgaya girdiğimiz zaman arkadan bakıp seyrettiler, kimisi seyretmedi bile...
Annemin suçu, akşam ezanı okunmadan önce evde bulunmamasıydı. Bir kadın, akşam ezanını sokakta duyamazdı. Babam annemi döverken, müezzin daha ezanı bitirmemiş, bağırıyordu:
-Hay-yi-alel-felaaah... Hay-yi-alel-felaaah!
Türkçesi şu demek: ''Hadi mutluluğa! Hadi kurtuluşa!..'' Minarelerden, ''Hadi mutluluğa, hadi kurtuluşa!'' çağrıları yükselirken, babamın dövdüğü annem ağlıyordu.